رژیم الجزایر به دنبال تغییر در چرخه پارلمان است


  • اعتراضات الجزایر به دنبال غلبه بر خداحافظی سالانه با عبدالعزیز بوتفلیکا است
  • اصلاحات الجزایر قانون اساسی جدیدی را که با یک رای ممتنع تاریخی تحمیل شده است ، تصویب می کند

الجزایر برای اولین بار از زمان مرگ رئیس جمهور عبدالعزیز بوتفلیکا و قبیله وی در آوریل 2019 ، مورد آزار و اذیت اعتراضات مدنی گسترده. انتخابات قانونگذاری این شنبه برگزار می شود ، یک سال قبل از عبدالمید طبونه ، که در دسامبر 2020 نامزد ریاست جمهوری می شود. صندوق های رای امتحانی برای رئیس جمهور است ، وی آماده فاصله گرفتن از سلف خود است ، اما در عین حال محبوب است جنبش (معروف به هیراک) ، که وی را بخشی از نظامی می داند که علیه آن معترض است.

شرط بندی است مشروعیت رژیم، که پس از فداکاری بوتفلیکا و گروهش موفق به بازسازی و ادامه قدرت شد. پس از بیش از دو سال تظاهرات مسالمت آمیز خواستار تشکیل یک کشور غیرنظامی واقعی ، رهبری ارتش همچنان بر کنترل نهادهای سیاسی ادامه می دهد. سرکوب مداوم مخالفان باعث خاموش شدن اعتراضات شده است که سرانجام توسط مقامات ممنوع شد. در آستانه روز انتخابات ، موج جدیدی از دستگیری ها بر سر چهره های معترض به وجود آمد. در میان دستگیرشدگان ، کریم تابو ، یکی از رهبران جنبش که اکنون تعطیل است ، و روزنامه نگار مستقل ، خالد درارنی ، نیز یک فصل را در پشت میله های زندان گذراند. طبق کمیته ملی آزادی بازداشت شدگان (CNLD) آنها علاوه بر 214 نفری که در حال حاضر به دلیل ارتباط با هیراک یا محافظت از آزادی های فردی در زندان به سر می برند.

فعالان هیراک و احزاب مخالف (چپ و سکولار) انتخابات را تحریم می کنند ، انتظار می رود انتخابات جدید برگزار شود. پرهیز تاریخی همانطور که قبلاً نیز در نقل قول های قبلی از دوران تیبون ثبت شده بود. مشارکت ملی در ساعت 13:00 10٪ و 14.47٪ در ساعت 16:00 بود ، همانطور که بعدازظهر امروز شنبه توسط سازمان انتخابات اعلام شد. ارقام بسیار ضعیف ، به ویژه در پایتخت الجزایر و کابلیا. مراکز اخذ رأی که ​​در ساعت 7 عصر تعطیل بودند ، به دستور مقامات ساعتی دیگر باز ماندند.

در انتخابات ریاست جمهوری سال 2019 ، فقط 40 درصد از سرشماری ها رای دادند ، در حالی که در همه پرسی قانون اساسی سال 2020 ، این تعداد به 36 درصد کاهش یافت. این داده ها نشان می دهد که رژیم و شهروندان در یک واقعیت موازی زندگی می کنند.

با این انتخابات ، Tebune امیدوار است که به پایان دادن به میراث Bouteflika پایان دهد. پارلمان کنونی ، که پس از انتخابات 2017 ظهور کرد ، تحت سلطه تشکیلات حامی دولت است ، یعنی. جبهه آزادی ملی (FLN ، حزب مجرد سابق) و ماهواره آن Reagrupamiento Nacional Democrtico (RND). هر دو با تقسیم مواضع ریاست جمهوری و رئیس دولت و همچنین وزارتخانه ها و سایر نهادهای مهم یکپارچه حکومت کردند. با تسلط هر یک از طوایف بوتفلیکا در این کشور به مدت دو دهه ، هر دو تشکیلات رهبران خود را در پاسخ به ادعاهای فساد در نیمکت نشسته اند.

حزب رژیم که قبلاً از شهروندی که دهه هاست انحصار سیاسی FLN را تقبیح می کند ، آزرده شده است ، می تواند از طریق این انتخابات اشعه ایکس از بحران خود را بگیرد. ال وطن چند روز پس از رای گیری پرسید: “پایان کنترل FLN-RND در مجمع؟”

به نظر می رسد که خود تبونه روز پنجشنبه در بازدید از مرجع انتخاباتی در بیانیه ای به این س :ال پاسخ داده است: “دوره سهمیه پس از رعایت قوانین حاکم بر روند انتخابات ، مطابق با قانون اساسی و قانون جدید آلی انتخابات ، برای ایجاد یک دوره جدید در الجزایر مطابق با تعهدات “. اگر نتیجه ثبت شده توسط FLN اکثریت نباشد ، همانطور که رسانه های محلی پیش بینی می کنند ، ممکن است آغاز دوره جدیدی در تاریخ الجزایراز زمان استقلال آن در سال 1962 با این حزب در ارتباط بود.

ظهور اسلامگرایان

روند دیگری که شایسته نظارت در این انتخابات است ، شکل ظاهری آنهاست احزاب اسلامگرا توسط رژیم تحمل می شود. در کشوری بدون نظرسنجی ، کارشناسان امیدوارند که اسلام سیاسی نه تنها جایگاه خود را بدست آورد ، بلکه از بسیاری از شکاف های موجود در بوروکراسی نیز بهره ببرد. منصور کیدیدیر ، دانشمند علوم سیاسی در پاسخ به پرسش “افپ” گفت: “اسلام گرایان می توانند اکثریت نسبی را در مجمع آینده بدست آورند ، اگرچه این اجازه نمی دهد آنها سالن را تحت سلطه خود قرار دهند.”

او در میان آنها برجسته است جنبش جامعه برای صلح (MSP)، در مدار اخوان المسلمین ، که از سال 1996 تا 2011 بدون وقفه بخشی از دولت بود. رهبری این حزب “یک پیروزی بزرگ” برای نامزدهای خود پیش بینی می کند و امیدوار است که “اکثر 407 کرسی پارلمان” را بدست آورد. در انتظار ، تشکیلاتی به رهبری عبدرازاک ماکری خود را “قادر به هدایت دولت آینده” اعلام کرد.

اگر این اتفاق بیفتد ، این یک نقطه عطف تاریخی ، آغاز یک چرخه جدید برای انرژی نفت خواهد بود. بیایید یادآوری کنیم که الجزایر یک جنگ داخلی را تجربه کرد که در سال 1992 آغاز شد ، زمانی که رهبری ارتش روند انتخابات را قطع کردند ، که باعث پیروزی جبهه نجات اسلامی (FIS) در اولین مجلس قانونگذاری چند حزبی در تاریخ آن شد. در درگیری بین گروههای تندرو اسلامگرا و ارتش بیش از 200000 نفر کشته و دهها نفر مفقود شده اند. جنایات و کشتارهای هر دو در جامعه مدنی یک خاطره آسیب زا برجای گذاشت. FIS غیرقانونی اعلام شد و ایدئولوژیست های آن به زندان افتادند. بین سالهای 1999 و 2005 ، صلح با بوتفلیکا به عنوان رئیس جمهور و ایجاد قوانین بحث برانگیز عفو موافقت شد. شنبه گذشته سی امین سالگرد فرمان وضعیت اضطراری ایالت بود که این کشور را به ورطه ورفت.

با این حال ، نشانه های بسیاری وجود دارد که پیروزی در احزاب قانونی اسلام گرای را تضعیف می کند ، که همچنان توسط مردم رژیم “رام” توسط رژیم که دموکراسی فقط یک نما است ، تضعیف می شود. یکی این که مشارکت وی در سیستم اعتماد وی به شهروندی را که خواستار شفافیت ، عدالت اجتماعی و دموکراسی است و نارضایتی را مقصر می داند و دچار سرکوب می شود ، تضعیف کرده است. دیگری یکی در حال رشد است تکه تکه شدن در زمینه اسلام سیاسی در حداکثر پنج حزب رقیب.

بلکه ممکن است تنظیم مجدد پارلمان از تعداد زیادی حاصل شود نامزدهای مستقل که ارائه می شوند. قانون جدید انتخابات سیستم رأی گیری را تغییر می دهد و مفهوم “رئیس لیست” را پایان می دهد. وی همچنین از لیست های مستقل پشتیبانی می کند ، فهرست هایی که برای اولین بار در تاریخ کشور از لیست احزاب پیشی می گیرند (837 از 1،483). چنانچه عبدالگانی آیچون روزنامه نگار در ال وطن ، “یک مجلس ناهمگن ، با حضور بلوک ها ، بدون تسلط بر یکدیگر” ، اظهار داشت: قدرت مستقلین – نتیجه بی اعتبار کردن طبقه سیاسی به عنوان یک کل – می تواند پرتاب شود. “

با توجه به معیارهای

پروژه اعتماد

اطلاعات بیشتر



Posted on

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *